Çarşamba 23 Eylül 2020

  1. Anasayfa
  2. Tam Şuan
Tam Şuan

Tam Şuan

Bağırıp çağırsan, kırsan döksen, ağlasan içini çeke çeke çocuklar gibi, rahatlayacaksın belki. Ama en fazla gözlerini sıkıp, soğuğu bastırıp koynuna sigara içiyorsun balkonda.
Karşında görmüş olduğun şehrin ışıkları, ara sıra yanıp sönen sokak lambası ve o yarım kalmış binanın arkasından geçen uysal köpek…
En az onlar kadar anlamsızlaştırıyorsun kendini. Kafanda birçok soru işareti. Öyle ki kendi kendine çözmeye çalıştıkça, birilerinin gelip yeniden düğümlediği… Sen biliyorsun sadece ne hissettiğini ve yine sadece sen biliyorsun ne kadar ıssızlaştığını. Kimsenin cesareti bile yok. Biliyorlar çünkü en karanlık gecelerinde bile sabahlara tek başına ulaştığını. Ama bilmiyorlar, haddinden fazla yorgunsun…
Hadi diyorsun, tam şuan kapatayım gözlerimi ve açtığımda her şey düzelmiş olsun. Ama bir bakıyorsun ki koca şehirin tek bir ışığı bile değişmeden yerinden duruyor, sokak aynı, her şey yerli yerinde. Sonra yokluyorsun sol tarafını onun sızısı da hala aynı.
Ne bekliyordun ki zaten, hiçbir şey o kadar kolay değişemezdi değil mi? Bu kadar kolay olamazdı değil mi? Evet, değil. 
Tek sileceksin yaşlarını, tek toparlayacaksın kırılmışlıklarını ve tek ulaşacaksın yine aydınlıklara…

GAMZE YILDIRIM

Yorum

    Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yapmak ister misin?

Yorum Yapın

Teşekkürler! Yorumunuz başarıyla onaya gönderildi.

Bana e-posta adresini bırak!